Jimena Gil / 1º ESO C
----------------------------------

O entroido no noso cole é todo un espectáculo, non sabedes o divertido que é, todo o mundo disfrazado! Nós todos os anos eliximos un tema para disfrazarnos, ou senón o centro pon un tema en común, aínda que en secundaria somos máis de tema libre.

Unha semana antes de todas as celebracións en secretaría ponse un boneco chamado Meco que cada día fai un mandado. Este ano o Meco mandou pór unha gravata, os ollos pintados, un gorro e uns lentes. A miña clase, 1ºC, disfrazámonos de bonecas, peluxes, bebés e algún que outro animal.

Cando todos os pais e familiares están sentados e listos para rir un pouco, comezan a saír os nenos pequenos e fan un desfile para mostrar os seus disfraces. Por último entramos os de Secundaria mentres toca o conxunto instrumental do noso cole. Cando todos están sentados sae toda a rapazada a bailar e cando todas as actuacións rematan, o entroido prosegue dentro do colexio e fóra, polas rúas de Baiona.

O trompo magnético

Vera Bernárdez / 1º ESO C
-----------------------------------

Hai uns días unha amiga trouxo á escola por erro un trompo magnético que mercara na típica tenda chinesa, probeino e encantoume. Nesa mesma tarde quedei cuns amigos e merquei un. Estiven toda a tarde xogando. Pregunteilles a algúns mestres que é o que fai que saian luces e a conclusión foi que ten unha dínamo no seu interior e que coa enerxía que xenera ao rodar polo ferro produce luces de diferentes cores: canta máis velocidade leve o trompo, máis variedade de cores mostrará.

Está composto por dous imáns nos extremos e no interior leva unha batería que xenera a electricidade, todo suxeitado por resortes e cunha dínamo rodeándoo. Por fóra está todo protexido con plástico, para ser máis resistente e que non rompa.

Na miña clase xa é bastante popular porque xa o temos tres persoas, outra vaino mercar e os demais compañeiros pídeno para xogar con el. Hai de varias cores e de varios tipos. O que eu teño custoume 3,90 euros mentres pero se o queres con música xa é máis caro.

No Faro de Vigo

Jimena Gil / 1º ESO C
-----------------------

Para a excursión ao Faro de Vigo saímos  do colexio ás dez e chegamos sobre as dúas da tarde.

A guía ensinounos un documental da historia dese diario, dende o primeiro número que saíu á venda ata o dese mesmo día, ese mércores.

O Faro de Vigo é un edificio bastante moderno e cheo de cuartos con ordenadores e máquinas de impresión. A guía que durante a visita nos explicou todo, respondeunos a todas as nosas dúbidas e ensinounos todo, ata o primeiro periódico que fixera a empresa e que está impreso nun papel duro de cor rosa pau e semellaba un pergamiño. O curioso era que os xornais desa época só eran unha folla, nin máis nin menos.

Aprendemos cousas interesantes como por exemplo canto custa imprimir un xornal ou o prezo dun anuncio, que ronda entre trescentos e seiscentos euros.

Á hora da despedida a señora colleu una morea da bolsas nas que había un póster do noso equipo, o Celta, un vídeo das súas mellores xogadas, un mapa de Galicia e unha tarxeta identificadora de equipaxe.

O que máis me gustou foi a sala de máquinas, xigante, e os raís da máquina aparentaban unha montaña rusa. Dentro desa gran sala había uns rolos xigantes de papel que eran utilizados para a impresión dos xornais.

Bo Nadal!

Yasmina Villar / 1º ESO C
---------------------------------

O Nadal é unha tradición que se celebra de diferentes xeitos dependendo do lugar do mundo no que nos atopemos ou da casa na que esteamos. Algúns prefiren pasar o Nadal noutro lugar e outros prefiren pasar esas datas nun ambiente familiar.

Os rapaces e rapazas esperan con ansia que termine o colexio e que comecen as vacacións, outros nenos e nenas esperan os agasallos...

Os nosos avós celebraban o Nadal de xeito moi distinto á actualidade: cantaban panxoliñas polas casas para recibir aguinaldo, asaban castañas, a decoración das casas eran moito máis simple que agora, non había Papá Noel, nin tampouco decoración de luces e árbore. Pero o que si había era o belén e as avoas preparaban doces de Nadal xa que non se mercaban nos supermercados.

O que máis me gusta do Nadal é que todos estamos en familia .

O Apalpador

Ana Rocha
--------------

O Apalpador, Apalpa-Barrigas ou Pandigueiro é a figura mítica dun xigante carboeiro ligado á tradición do Nadal. Existen testemuñas del nas comarcas de Sarria, Quiroga, Lemos, Terra de Trives e os Ancares, aínda que se está a recuperar en toda Galicia.
O Apalpador baixa a noite do 24 ou do 31 de decembro, segundo a zona, para visitar os nenos, tocándolles no ventre para ver se comeron abondo durante o ano, deixándolles unha presada de castañas (e se cadra tamén algún agasallo) e desexándolles que teñan un ano novo cheo de felicidade e fartura, murmurándolles "así esteas todo o ano".

Preguntas curiosas

1º ESO C

---------------

1. Nunca vos parastes a pensar por que os osos e os pingüíns non conviven no mesmo territorio? Os osos polares habitan o polo norte e os pingüíns viven no polo sur debido a que entre os dous polos hai unha diferenza importante de temperatura. Os pingüíns teñen unha capa de graxa que recobre os seus corpos para que aguanten temperaturas máis frías e por iso no poderían sobrevivir no polo norte, onde vai máis calor.

2. Por que espirramos? O nariz filtra o aire que respiramos pero algunhas veces este aire esta sucio en exceso, con bacterias e virus. Iso fai que espirremos.

3. Por que nos poñemos vermellos ao sentir vergoña? Cando pasamos vergoña acelerase o ritmo cardíaco e isto provoca que se dilaten os vasos capilares da cara.

4. Por que a algunhas persoas as pican os mosquitos e outras non? Os mosquitos elixen ás súas vítimas en función do CO2 que emitan. Por iso as persoas altas, as mulleres embarazadas e os que estiveron facendo exercicio físico son o branco perfecto para esles.

5. Canto custa fabricar un euro ? As moedas de 1€ custa facelas 0,045 mentres que os billetes teñen un custo de entre 6 e 8 céntimos.

6. Por que representamos o corazón así ♥♥♥ se non se parece ao real? Atribúese esta forma á da folla dunha planta extinta chamada silphium.

 7. Aínda así, sempre haberá preguntas para as que non teñamos unha resposta clara. Porque, que foi antes, o ovo o a galiña?

A miña semana preferida

Jimena Gil / 1º ESO C

------------------------------

A semana da froita consiste no reparto gratuíto de froita entre todo o alumnado do colexio.

Unha das diferenzas fundamentais entre primaria e secundaria é que dende 1º ata 6º a froita repartíase polas clases. Concretamente os que facían iso eran os de 6º porque eran os máis maiores, e tiñan que ser moi responsables. Os da ESO sempre a colleron nun posto preparado e vixiado por eles.

Hai tempo, cando nós eramos pequenos, nesta actividade había xente encargada de preparar batidos de froitas que estaban de para lamber os dedos.

Esta semana xa tomamos mandarina, mazá e pera, pero como aínda non rematou, falta por saber a froita que haberá o xoves e o venres, aínda que estamos seguros de que algún día tocará plátano.

As froitas teñen unha gran variedade e cantidade de vitaminas e minerais, sendo a principal a vitamina C. Hidratan o organismo rapidamente, axudan ao correcto funcionamento do aparato dixestivo, facilitan a drenaxe de líquidos xa que son diuréticas, teñen moita fibra e case ningunha ten graxas.

As miñas froitas favoritas son o plátano, o melón, a mandarina e os froitos vermellos. Hai moitos xeitos de comelas, sobre todo para a sobremesa: en macedonia, zumes, batidos, en doces, con chocolate... Mmmmm

O recreo en Stop Motion

Fixemos esta actividade porque vimos que os alumnos que xa pasaran polo antigo Obradoiro tamén fixeron un e interesounos moito. Eliximos executar este time lapse no recreo porque hai moito movemento e quedaría ben ao poñer as fotografías todas seguidas.

Houbo que facer moitísimas fotos, arredor dunhas 400,  para que o vídeo fose máis longo e máis entretido. Para iso subimos á aula máis alta do colexio, que é a de informática. Estivemos facendo fotos durante 25 minutos e quedounos o dedo dorido xa que nós utilizamos o disparo manual en vez do automático, para que todos colaborásemos na actividade. Para que a cámara estivera sempre no mesmo ángulo usamos un trípode e como broche final baixamos ao patio e a profe sacounos as últimas fotos do stop motion a todos xuntos.

Para poñer todas as fotos seguidas, e que haxa movemento coma se fose un vídeo, pódense utilizar programas como Open shot (para Linux), Imovie (para Appel) ou Movie Maker (para Windows). Para melloralo, puxémoslle unha canción que se chama “Rock del reloj”.

A faceta de gaiteira da nosa profe Pepa

Ana Rocha/ 1º ESO C
--------------------------
Descubrimos que Pepa, a nosa profesora de Educación Física, toca a gaita. Quixemos facerlle esta entrevista porque nos sorprendeu moito que a ela lle interesara tanto a música. Soubémolo porque no blogue Primeiro Expreso aparecía unha foto dela tocando a gaita nun acto que se celebrou no colexio con motivo do Día das Letras Galegas. Aquí está o cuestionario ao que nos respondeu.

PREGUNTA: De onde vén o teu interese pola música?
RESPOSTA: A miña curiosidade débese a que algúns parentes tamén tocan algún instrumento.

P.: Onde aprendiches a tocar a gaita?
R.: Aprendín a tocar a gaita el Ferrol.

P.: Tocas nalgún grupo?
R.: Non toco en ningún grupo.

 P.: Tocaches algunha vez no colexio ?
R.: Si, toquei moitas veces en actos que se facían neste centro.

P.: Pódesnos explicar un pouco como é iso de tocar a gaita? É fácil ou difícil?
R.: Primeiro tes que aprender moi ben a tocar a frauta varios anos para coller soltura. É un pouco fácil e un pouco difícil.

P.: Porque escolliches este instrumento ?
R.: Porque teño familiares que tocan a gaita e pegáronmo.

P.: Algunha vez os teus alumnos preguntáronche polo teu interese sobre a música?
R.: A verdade é que non.

P.: Atreveríaste algunha vez a tocarnos algunha peciña?
R.: Si por suposto.

Coñecendo a biblioteca

Mario Durán / 1º ESO C
-------------------------------------

O día 8 de outubro os alumnos de 1º da ESO fomos á biblioteca municipal coas profesoras de Lingua Galega.

Cristina, a bibliotecaria, explicounos como funcionaba esa biblioteca e animounos a facer o carné, aos que aínda non o teñan, pois é necesario ter un número de usuario para buscar un libro empregando o ordenador. A búsqueda faise por título ou nome do autor/a.

Para facer o carné necesitamos unha foto nosa actual e ir cos nosos pais para asinar un papel, xa que somos menores de 16 anos.

Na biblioteca hai unha sala específica para infantil e xuvenil con libros de todas as temáticias: aventura, historia, terror... Tamén hai cómics e películas. Podes coller prestados da biblioteca dous libros e unha película, ou tres libros. Os libros podes telos 15 días na casa e as películas 3 días.

1º ESO C: para que nos coñezas máis.

Vera Bernárdez / 1º ESO C
-----------------------------------------

Este curso para nós comezou a LOMCE e tivemos que escoller unha materia optativa. E aquí estamos, estreando o Obradoiro de Expresión Escrita en Lingua Galega. Somos un grupo de cinco rapaces que este curso nos encargaremos do blog "Primeiro Expreso".  A todos nos gusta facer cousas no noso tempo libre.

A un gústalle moito o taekwondo e practícao dende 1º de Primaria porque cando entrou no colexio viuno no folleto de actividades extraescolares. Foi probalo e engancharse a esa actividade.

A outr@ encántalle xogar ao fútbol e lévao facendo dende os tres anos. Está no Erizana, que é o equipo de Baiona. Gústalle porque vai cos amigos e descarga moita adrenalina.

A outr@ tamén lle gusta o fútbol e practícao dende os tres anos, porque de pequen@ ía ver ao seu irmán adestrar e xogar partidos.

A outr@ gústalle correr, e faino dende sempre pero tamén sabe xogar moi ben ao balonmán. Ademais tamén le moito, sobre todo relatos de aventuras.

E a outr@ gústalle facer vela e está nun equipo de regatas co que gañou o campionato galego. Practica vela dende os oito anos e cando entrou no equipo gustoulle moito que o agasallaran cunha camiseta e un suadoiro do club. Faino porque se sente libre e encántalle o mar.

Esculturas de area na praia

Carlos Vilas  / 1º ESO A
------------------------------

O 29 de maio fixemos un traballo coa profesora de Plástica que consistía en facer unha escultura de area en 3 dimensións. 

Primeiro tivemos que facer un bocexo en grupo. Eu formaba grupo con Olga, Aldara e Judy.

O proxecto realizámolo na praia da Ribeira, ata a que fomos andando. Nada máis chegar, a profesora deunos os datos necesarios para facer o traballo como por exemplo dicirnos canto tempo tiñamos para facelo. Cando iamos pola metade do traballo encontrámonos co problema de que a marea subía. Tivemos que facer unha especie de muralla que rodeara a nosa escultura e grazas a iso, e a un pouco de sorte, conseguimos terminala. De feito fixemos máis: un xeado de cono, un xeado de tarro e dúas caras sorrindo.

A min a actividade gustoume moito xa que puiden traballar en equipo e ademais na praia.

Nº 8 da revista "Primeiro Expreso"

Aquí vos deixamos a portada que recolle os titulares das noticias publicadas no blog ao longo deste cuadrimestre.

Animais raros e tamén favoritos

Alumnado 1º ESO A e B

No Día das Letras

Germán González Pereiro /1º ESO A
----------------------------------------

Para celebrar o Día das Letras Galegas fixéronse no colexio certas actividades: actuaron os rapaces do coro da ESO, en primaria fixeron maios, nós na aula traballamos coa palabra máis fermosa, que consiste en que cada alumno escolla unha palabra e xustifique a súa elección.

A data de celebración deste evento, o 17 de maio, débese a que en tal día coma ese, en 1863, publicouse en Vigo o primeiro exemplar da obra Cantares gallegos, de Rosalía de Castro, que marcaría o inicio do Rexurdimento ou renacemento cultural do galego.

O Día das Letras celébrase dende 1963 e naquela ocasión adicóuselle a Rosalía de Castro. Este ano o homenaxeado foi Xosé Fernando Filgueira Valverde.

Hai que ter en conta que se esixen uns criterios mínimos para escoller o autor, como que polo menos transcorreran dez anos dende o seu falecemento. Quen decide o homenaxeado é a Real Academia Galega.

Outro escritor que me resultou a min coñecido foi Eduardo Pondal, homenaxeado

en 1965. Coñézoo porque teño lidos poemas seus.

O cubo de Rubik

Pablo Vázquez / 1º ESO B
---------------------------------

Este cubo de seis caras tamén é coñecido como o cubo máxico. Consiste en pór cada unha das súas caras dunha soa cor. As cores que o forman son vermello, azul, branco, amarelo, laranxa e verde. O seu creador é o húngaro Ernô Rubik, de aí o nome do xogo.

Foi nomeado o xoguete do ano en 1980 e dende que se creou vendéronse máis de 350 millóns de exemplares. Iso si, da marca orixinal, posto que hai moitísimas imitacións.

Hai moitas variantes deste cubo: de 3x3, de 4x4, de 5x5, 6x6, 7x7, 8x8 e de 9x9. Mesmo doutras formas que non sexan cubo.

O récord mundial para facelo está en 5.25 segundos; o meu é de 47 segundos. Aprendín a facelo coa axuda do meu irmán. Aínda que non me sei os pasos de memoria, pero hai veces

parecen repetidos.

A Arribada este ano

Sara Aldegunde  / 1º ESO B
--------------------------------------

A festa da Arribada celébrase en marzo. Non todos os anos é o mesmo día, este por exemplo cadrou os días 7 e 8.

Celébrase dende hai moitos anos e conmemora a chegada da carabela Pinta ao porto de Baiona coa noticia do descubrimiento de América.

Na Arribada hai postos de comida típica e véndese artesanía. Pola tarde soe haber pasarrúas, músicos, xograres e xogos para os nenos, coma o rocódromo, tiro con arco e cervatana ou colchoneta. Os dous xogos que máis destaron este ano foron o rapel e a tirolina de 82 metros na que eu subín. Tamén había carro tirado por ponis e dromedarios. Pola tarde fun ver a representación de cando Pinzón chegou a Baiona.

Outras festa históricas deste tipo que se celebran en Galicia son a Feira Franca de Pontevedra, a da Reconquista en Vigo ou a Festa da Istoria de Ribadavia.

Obradoiro de Matemáticas

Laura Diego / 1º ESO B
--------------------------------

O día 4 de marzo fomos todos os alumnos de 1º A e B a un Obradoiro de Matemáticas que se fixo en Vigo. Acompañáronnos as profesoras Andrea Piñeiro e Cristina Conde.

Para chegar ata alí tivemos que subir nun ascensor enorme onde cabían nunha soa vez 25 dos 50 alumnos que iamos. A min deume un pouco de non sei que, eagobieime un pouco.

Unha vez na sala onde se faría a actividade, deunos a benvida o director do taller. Despois repartímonos en grupos e cada un deles foi facendo as actividades de cada apartado.

As tarefas eran moi entretidas e divertidas, case todas eran de lóxica, de pensar. A min a actividade que máis me gustou foi a dos tangrans aínda que algunhas figuras custoume un pouco conseguilas, pero ao final, coa axuda da monitora, logreino.

Só tivemos tempo de ir a 5 obradoiros xa que tiñamos que irnos para chegar a tempo ao colexio. Cando xa estabamos preparados para marchar, unha das monitoras deunos uns agasallos. Despois subimos ao autobús e emprendemos a viaxe de volta ao cole.

A min esta excursión gustoume moito porque, aínda que non me gustan moito as matemáticas, paseimo moi ben e aprendín moitas máis cousas delas e ata me paracen algo máis divertidas.

Unha depuradora con material de refugallo

Olga Álvarez/ 1º ESO A
---------------------------------

A idea de facer unha depuradora caseira xurdiu do noso libro de Ciencias Naturais. A nosa profe Natalia decidiu facelo a modo de exemplo, por se o queriamos facer na casa.

Para facer este experimento precisabamos tres botellas de plástico, carbón activo, area, algodón, tesoiras, dous recipientes limpos, auga e unha varilla. Primeiro collemos as tesoiras e recortamos as botellas pola metade e despois fixemos buracos no tapón da botella.

Para a súa montaxe, primeiro poñemos un dos recipientes, logo unha parte da botella cun pouco de algodón dentro, colocamos outra media botella encima da que xa tiñamos e metémoslle area dentro. A continuación poñemos a outra parte da botella enriba da que xa tiñamos e engadimos carbón activo. Finalmente botamos na primeira botella auga que ensuciamos con cinzas, papeis e outros residuos. Segundo vai pasando a auga, vaise descontaminando porque toda a sucidade se queda no carbón activo, na area e no algodón.

Este experimento serve para depurar a auga pero que a auga estea depurada non é o mesmo ca que estea potabilizada, é dicir, non se pode beber aínda que si podes utilizala para regar ou lavar.

Entroido 2015

A festa do Covaterreña

Andrea Pintos /1º ESO A

----------------------------------

O día 13 de febreiro fixemos o que xa vén sendo unha tradición: a festa do entroido no pavillón municipal de Baiona. O tema deste ano era a luz, aínda que tampouco era obrigatorio seguilo.

Os nenos de Educación Infantil foron disfrazados de pequenos Einstein, os de 1º e 2º ciclo de Primaria foron de estacións e os de 3º ciclo de lámpadas, candeas, electricistas da empresa “Penosa”...

Na ESO cada clase elixía o disfrace pola súa conta. Os de 1º da ESO B vestíronse dos diferentes personaxes da película Avatar, e nós, os de 1º A, fomos de famosos, os de 2º de ESO de personaxes animados e os de 3º de superheroes.

O noso disfrace foi moi sinxelo e non facía falta mercar nada, chegaba con coller roupa da casa. Ainhoa, Alejandra e eu disfrazámonos de Sweet California e só tivemos que comprar algunhas cousas para o pelo. Foi unha mágoa que non nos puxeran a música que tiñamos escollida para desfilar!

O entroido de Verín

Carlos López Padrón/1º ESO B
---------------------------------------

O Entroido de Verín é unha celebración moi famosa en Galicia que tamén se coñece no resto de España.

O que máis chama a atención é o Cigarrón de Verín, xa que os galegos téñenlle bastante respecto e é un traxe moi peculiar. A xente di que eran os antigos cobradores de impostos.

O traxe é caro e pode custar arredor duns 1600€ para un rapaz coma min ou uns 2600€ para un adulto. Eu vístoo cada entroido, pero a pena e que só se pon 3 días ó ano, unhas 6 horas cada día. O traxe enteiro pesará uns 20 kg de media.

A min o Entroido encántame porque saio cos amigos e disfrázome. Tamén me gustan as atraccións que hai.

Entrevista a algúns dos premiados no Certame Literario "Dolores Agrelo"

O certame literario “Dolores Agrelo” é un concurso no que hai que escribir un relato curto e a temática ha de ser a paz. O seu nome débese á muller que cedeu as terras nas que hoxe está o noso colexio.

As bases que se deben cumprir para participar neste concurso son: o conto ten que estar escrito en lingua galega, debe ter tres páxinas mínimo e dez máximo e o tema ha de ser a paz. Este concurso está dirixido ao terceiro ciclo de Primaria e o primeiro e segundo ciclo de Secundaria.

Os premios entréganse o día 30 de xaneiro e teñen un valor para mercar material escolar de 60€ o 1º, 50€ o 2º e 40€ o 3º premio. Este ano o primeiro premio do 1º ciclo da ESO gañouno Candela Gil Pereira (1º ESO B) cun relato titulado “Desexo Paz”, o segundo premio foi para Pablo Pérez Blach e Daniel Vidal González (1º ESO A) cun relato titulado “O avaro” e o terceiro premio gañouno José María Mur Martínez (2º ESO B) cun relato titulado “Legado da paz”.

Esta é a entrevista que lles fixemos aos nosos compañeiros premiados de 1º da ESO.

PREGUNTA: De que trata o voso relato?

RESPOSTA CANDELA: Trata dunha nena que non entende que noutros países haxa guerras, así que desexa poñerse no corpo das persoas que fan a guerra, descobre os seus pensamentos e o que senten no corazón ao facer a guerra. Neses corazóns non hai máis ca sede de sangue e destrucción.
RESPOSTA PABLO E DANIEL: Trata dun home millonario que é moi avaro e racista e ao que un día visitan tres pombas da paz (que é sempre a mesma porque hai crise) e lle ensinan a ser boa persoa.

P: Resultouvos doado escribilo?

CANDELA: Si, resultoume bastante fácil redactalo xa que está basado no que eu penso e no que días antes saíu nas novas.

PABLO E DANIEL: Non, porque nos tivemos que xuntar varios días e ás veces non se nos ocorría nada.

P: Axudouvos alguén?

CANDELA: Si, unha vez feito o relato miña nai leuno e, como non chegaba ás tres páxinas, deume algunha idea para engadir algo polo medio.

PABLO E DANIEL: Non, fixémolo sos.

P: Gustouvos como vos quedou?

CANDELA: Si, gustoume porque é unha historia moi bonita e sobre todo porque unha parte do relato é o que penso eu.

PABLO E DANIEL: Si, a verdade é que estamos moi satisfeitos co resultado.

P: Canto tempo vos levou escribilo?

CANDELA: Levoume un día redactalo e outro día pasalo xa que fun engadindo cousas a medida que escribía.

PABLO E DANIEL: Levounos unhas catro horas.

P: Que foi o máis divertido?

CANDELA: A parte que máis me gustou facer foi a portada porque non sabía como representar o relato nun debuxo.

PABLO E DANIEL: As ideas que tivemos ao principio para facer unha parte divertida.

P: Como vos inspirastes para facer a historia?

CANDELA: Inspireime no que eu penso sobre a guerra.

PABLO E DANIEL: Fomos dicindo ideas ata que unha nos gustou.

P: Pensabades que tiñades posibilidades de gañar?

CANDELA: Non, este ano parecíame moi difícil gañar xa que competía cos de 2º da ESO.

PABLO E DANIEL: Sabiamos que había moita competencia e que había moita xente que escribía moi ben e non estabamos seguros de se iamos gañar.

P: Canto era o diñeiro do premio?

CANDELA: Gañei o primeiro premio polo tanto o meu importe foi de 60 euros.

PABLO E DANIEL: Nas bases poñía que eran 50 euros pero por recortes quedaron en 45 euros.

P: En que ides gastar o diñeiro?

CANDELA: Gasteino nun libro, nun rotulador permanente, nunhas témperas, en arxila, nun bloc de materiais para facer manualidades, nun estoxo... e xa non me lembro de nada máis.

DANIEL: Comprarei algún material escolar, material de debuxo e algún libro.

PABLO: Gastareino nos libros obrigatorios, se sobra algo, en material escolar.

P: Cambiarades algo das normas do concurso?

CANDELA: Non, creo que están ben.

PABLO E DANIEL: Non, non cambiariamos nada.

P: Participaredes o próximo ano?

CANDELA: Si, participarei porque é moi divertido facer as historias para que a xente que as lea e se emocione ou se ría léndoas.

PABLO E DANIEL: Si, o próximo ano participaremos e intentaremos gañar o primeiro premio.