Animais raros e tamén favoritos

Alumnado 1º ESO A e B

No Día das Letras

Germán González Pereiro /1º ESO A
----------------------------------------

Para celebrar o Día das Letras Galegas fixéronse no colexio certas actividades: actuaron os rapaces do coro da ESO, en primaria fixeron maios, nós na aula traballamos coa palabra máis fermosa, que consiste en que cada alumno escolla unha palabra e xustifique a súa elección.

A data de celebración deste evento, o 17 de maio, débese a que en tal día coma ese, en 1863, publicouse en Vigo o primeiro exemplar da obra Cantares gallegos, de Rosalía de Castro, que marcaría o inicio do Rexurdimento ou renacemento cultural do galego.

O Día das Letras celébrase dende 1963 e naquela ocasión adicóuselle a Rosalía de Castro. Este ano o homenaxeado foi Xosé Fernando Filgueira Valverde.

Hai que ter en conta que se esixen uns criterios mínimos para escoller o autor, como que polo menos transcorreran dez anos dende o seu falecemento. Quen decide o homenaxeado é a Real Academia Galega.

Outro escritor que me resultou a min coñecido foi Eduardo Pondal, homenaxeado

en 1965. Coñézoo porque teño lidos poemas seus.

O cubo de Rubik

Pablo Vázquez / 1º ESO B
---------------------------------

Este cubo de seis caras tamén é coñecido como o cubo máxico. Consiste en pór cada unha das súas caras dunha soa cor. As cores que o forman son vermello, azul, branco, amarelo, laranxa e verde. O seu creador é o húngaro Ernô Rubik, de aí o nome do xogo.

Foi nomeado o xoguete do ano en 1980 e dende que se creou vendéronse máis de 350 millóns de exemplares. Iso si, da marca orixinal, posto que hai moitísimas imitacións.

Hai moitas variantes deste cubo: de 3x3, de 4x4, de 5x5, 6x6, 7x7, 8x8 e de 9x9. Mesmo doutras formas que non sexan cubo.

O récord mundial para facelo está en 5.25 segundos; o meu é de 47 segundos. Aprendín a facelo coa axuda do meu irmán. Aínda que non me sei os pasos de memoria, pero hai veces

parecen repetidos.

A Arribada este ano

Sara Aldegunde  / 1º ESO B
--------------------------------------

A festa da Arribada celébrase en marzo. Non todos os anos é o mesmo día, este por exemplo cadrou os días 7 e 8.

Celébrase dende hai moitos anos e conmemora a chegada da carabela Pinta ao porto de Baiona coa noticia do descubrimiento de América.

Na Arribada hai postos de comida típica e véndese artesanía. Pola tarde soe haber pasarrúas, músicos, xograres e xogos para os nenos, coma o rocódromo, tiro con arco e cervatana ou colchoneta. Os dous xogos que máis destaron este ano foron o rapel e a tirolina de 82 metros na que eu subín. Tamén había carro tirado por ponis e dromedarios. Pola tarde fun ver a representación de cando Pinzón chegou a Baiona.

Outras festa históricas deste tipo que se celebran en Galicia son a Feira Franca de Pontevedra, a da Reconquista en Vigo ou a Festa da Istoria de Ribadavia.

Obradoiro de Matemáticas

Laura Diego / 1º ESO B
--------------------------------

O día 4 de marzo fomos todos os alumnos de 1º A e B a un Obradoiro de Matemáticas que se fixo en Vigo. Acompañáronnos as profesoras Andrea Piñeiro e Cristina Conde.

Para chegar ata alí tivemos que subir nun ascensor enorme onde cabían nunha soa vez 25 dos 50 alumnos que iamos. A min deume un pouco de non sei que, eagobieime un pouco.

Unha vez na sala onde se faría a actividade, deunos a benvida o director do taller. Despois repartímonos en grupos e cada un deles foi facendo as actividades de cada apartado.

As tarefas eran moi entretidas e divertidas, case todas eran de lóxica, de pensar. A min a actividade que máis me gustou foi a dos tangrans aínda que algunhas figuras custoume un pouco conseguilas, pero ao final, coa axuda da monitora, logreino.

Só tivemos tempo de ir a 5 obradoiros xa que tiñamos que irnos para chegar a tempo ao colexio. Cando xa estabamos preparados para marchar, unha das monitoras deunos uns agasallos. Despois subimos ao autobús e emprendemos a viaxe de volta ao cole.

A min esta excursión gustoume moito porque, aínda que non me gustan moito as matemáticas, paseimo moi ben e aprendín moitas máis cousas delas e ata me paracen algo máis divertidas.

Unha depuradora con material de refugallo

Olga Álvarez/ 1º ESO A
---------------------------------

A idea de facer unha depuradora caseira xurdiu do noso libro de Ciencias Naturais. A nosa profe Natalia decidiu facelo a modo de exemplo, por se o queriamos facer na casa.

Para facer este experimento precisabamos tres botellas de plástico, carbón activo, area, algodón, tesoiras, dous recipientes limpos, auga e unha varilla. Primeiro collemos as tesoiras e recortamos as botellas pola metade e despois fixemos buracos no tapón da botella.

Para a súa montaxe, primeiro poñemos un dos recipientes, logo unha parte da botella cun pouco de algodón dentro, colocamos outra media botella encima da que xa tiñamos e metémoslle area dentro. A continuación poñemos a outra parte da botella enriba da que xa tiñamos e engadimos carbón activo. Finalmente botamos na primeira botella auga que ensuciamos con cinzas, papeis e outros residuos. Segundo vai pasando a auga, vaise descontaminando porque toda a sucidade se queda no carbón activo, na area e no algodón.

Este experimento serve para depurar a auga pero que a auga estea depurada non é o mesmo ca que estea potabilizada, é dicir, non se pode beber aínda que si podes utilizala para regar ou lavar.

Entroido 2015

A festa do Covaterreña

Andrea Pintos /1º ESO A

----------------------------------

O día 13 de febreiro fixemos o que xa vén sendo unha tradición: a festa do entroido no pavillón municipal de Baiona. O tema deste ano era a luz, aínda que tampouco era obrigatorio seguilo.

Os nenos de Educación Infantil foron disfrazados de pequenos Einstein, os de 1º e 2º ciclo de Primaria foron de estacións e os de 3º ciclo de lámpadas, candeas, electricistas da empresa “Penosa”...

Na ESO cada clase elixía o disfrace pola súa conta. Os de 1º da ESO B vestíronse dos diferentes personaxes da película Avatar, e nós, os de 1º A, fomos de famosos, os de 2º de ESO de personaxes animados e os de 3º de superheroes.

O noso disfrace foi moi sinxelo e non facía falta mercar nada, chegaba con coller roupa da casa. Ainhoa, Alejandra e eu disfrazámonos de Sweet California e só tivemos que comprar algunhas cousas para o pelo. Foi unha mágoa que non nos puxeran a música que tiñamos escollida para desfilar!

O entroido de Verín

Carlos López Padrón/1º ESO B
---------------------------------------

O Entroido de Verín é unha celebración moi famosa en Galicia que tamén se coñece no resto de España.

O que máis chama a atención é o Cigarrón de Verín, xa que os galegos téñenlle bastante respecto e é un traxe moi peculiar. A xente di que eran os antigos cobradores de impostos.

O traxe é caro e pode custar arredor duns 1600€ para un rapaz coma min ou uns 2600€ para un adulto. Eu vístoo cada entroido, pero a pena e que só se pon 3 días ó ano, unhas 6 horas cada día. O traxe enteiro pesará uns 20 kg de media.

A min o Entroido encántame porque saio cos amigos e disfrázome. Tamén me gustan as atraccións que hai.

Entrevista a algúns dos premiados no Certame Literario "Dolores Agrelo"

O certame literario “Dolores Agrelo” é un concurso no que hai que escribir un relato curto e a temática ha de ser a paz. O seu nome débese á muller que cedeu as terras nas que hoxe está o noso colexio.

As bases que se deben cumprir para participar neste concurso son: o conto ten que estar escrito en lingua galega, debe ter tres páxinas mínimo e dez máximo e o tema ha de ser a paz. Este concurso está dirixido ao terceiro ciclo de Primaria e o primeiro e segundo ciclo de Secundaria.

Os premios entréganse o día 30 de xaneiro e teñen un valor para mercar material escolar de 60€ o 1º, 50€ o 2º e 40€ o 3º premio. Este ano o primeiro premio do 1º ciclo da ESO gañouno Candela Gil Pereira (1º ESO B) cun relato titulado “Desexo Paz”, o segundo premio foi para Pablo Pérez Blach e Daniel Vidal González (1º ESO A) cun relato titulado “O avaro” e o terceiro premio gañouno José María Mur Martínez (2º ESO B) cun relato titulado “Legado da paz”.

Esta é a entrevista que lles fixemos aos nosos compañeiros premiados de 1º da ESO.

PREGUNTA: De que trata o voso relato?

RESPOSTA CANDELA: Trata dunha nena que non entende que noutros países haxa guerras, así que desexa poñerse no corpo das persoas que fan a guerra, descobre os seus pensamentos e o que senten no corazón ao facer a guerra. Neses corazóns non hai máis ca sede de sangue e destrucción.
RESPOSTA PABLO E DANIEL: Trata dun home millonario que é moi avaro e racista e ao que un día visitan tres pombas da paz (que é sempre a mesma porque hai crise) e lle ensinan a ser boa persoa.

P: Resultouvos doado escribilo?

CANDELA: Si, resultoume bastante fácil redactalo xa que está basado no que eu penso e no que días antes saíu nas novas.

PABLO E DANIEL: Non, porque nos tivemos que xuntar varios días e ás veces non se nos ocorría nada.

P: Axudouvos alguén?

CANDELA: Si, unha vez feito o relato miña nai leuno e, como non chegaba ás tres páxinas, deume algunha idea para engadir algo polo medio.

PABLO E DANIEL: Non, fixémolo sos.

P: Gustouvos como vos quedou?

CANDELA: Si, gustoume porque é unha historia moi bonita e sobre todo porque unha parte do relato é o que penso eu.

PABLO E DANIEL: Si, a verdade é que estamos moi satisfeitos co resultado.

P: Canto tempo vos levou escribilo?

CANDELA: Levoume un día redactalo e outro día pasalo xa que fun engadindo cousas a medida que escribía.

PABLO E DANIEL: Levounos unhas catro horas.

P: Que foi o máis divertido?

CANDELA: A parte que máis me gustou facer foi a portada porque non sabía como representar o relato nun debuxo.

PABLO E DANIEL: As ideas que tivemos ao principio para facer unha parte divertida.

P: Como vos inspirastes para facer a historia?

CANDELA: Inspireime no que eu penso sobre a guerra.

PABLO E DANIEL: Fomos dicindo ideas ata que unha nos gustou.

P: Pensabades que tiñades posibilidades de gañar?

CANDELA: Non, este ano parecíame moi difícil gañar xa que competía cos de 2º da ESO.

PABLO E DANIEL: Sabiamos que había moita competencia e que había moita xente que escribía moi ben e non estabamos seguros de se iamos gañar.

P: Canto era o diñeiro do premio?

CANDELA: Gañei o primeiro premio polo tanto o meu importe foi de 60 euros.

PABLO E DANIEL: Nas bases poñía que eran 50 euros pero por recortes quedaron en 45 euros.

P: En que ides gastar o diñeiro?

CANDELA: Gasteino nun libro, nun rotulador permanente, nunhas témperas, en arxila, nun bloc de materiais para facer manualidades, nun estoxo... e xa non me lembro de nada máis.

DANIEL: Comprarei algún material escolar, material de debuxo e algún libro.

PABLO: Gastareino nos libros obrigatorios, se sobra algo, en material escolar.

P: Cambiarades algo das normas do concurso?

CANDELA: Non, creo que están ben.

PABLO E DANIEL: Non, non cambiariamos nada.

P: Participaredes o próximo ano?

CANDELA: Si, participarei porque é moi divertido facer as historias para que a xente que as lea e se emocione ou se ría léndoas.

PABLO E DANIEL: Si, o próximo ano participaremos e intentaremos gañar o primeiro premio.

Nº 7 da revista "Primeiro Expreso"

Aquí vos deixamos a portada que recolle os titulares das noticias publicadas no blog ao longo deste cuadrimestre.

A pesca submarina, un deporte diferente

Daniel Vidal / 1º ESO A
------------------------------

A pesca submarina é o meu deporte favorito. Consiste en capturar peixes somerxéndote baixo da auga sen axuda de bombonas de aire. Practicalo non é tan doado como parece xa que os peixes con calquera mínimo son ou ruído, espántanse e foxen.

Para fecernos máis fácil o labor utilízase un fusil ou arpón de gomas ou aire comprimido. O mecanismo é moi simple: as gomas estíranse ata a barra afiada e unha peza interna impide que saia disparada. Ao mover cara a atrás o gatillo, a peza móvese e deixa saír a barra. Tamén levamos posto un traxe de neopreno xa que o mar está moi frío, lentes de mergullo, tubo de silicona para poder respirar mirando abaixo e non ter que sacar a cabeza, un puñal no nocello para cortar as redes ou cordas nas que poidamos quedar enleados, unha boia para sinalizar a nosa posición no mar e protexerse dos barcos e motoras, percha, que é un fío cunha punta nun estremo para gardar o peixe, e unha rede para gardar os peixes de pel moi dura e os crustáceos.

Hai xente que se adica a isto profesionalmente, como Pedro Carbonell, que gañou varias veces o campionato do mundo. É capaz de baixar 40 metros ou máis e entre as súas mellores capturas están os atúns, congros e peixes espada.

Este deporte apaixóname xa de ben pequeniño. Chamoume a atención porque eu ía todos os días ao mar a bañarme e esperaba polo meu curmán, que ía facer mergullo,e cando volvía rogáballe que me deixara acompañalo. A miña primeira inmersión foi con el da man.