20/01/2013

Paradores en conflito

Ana Quintas e Xoel Martínez / 1º ESO A
----------------------------------------

En España hai 93 paradores de turismo. A maioría están en castelos e outros edificios históricos. O primeiro deles está na Serra de Gredos e foi fundado en 1928.
En Galicia hai 11 establecementos hostaleiros deste tipo. Están situados nas vilas de Tui, Baiona, Pontevedra, Cambados, Verín, Vilalba, Ribadeo, Santiago de Compostela, Ferrol, Santo Estevo e Monforte.
Durante todo o mes de decembro os traballadores dos paradores fixeron numerosas protestas con motivo do Expediente de Regulación de Emprego (ERE).
O día 8 de decembro os afectados manifestáronse en Baiona e acudiu moita xente para apoialos. Algúns paradores, coma o de Verín e o de Ferrol, corrían o risco de que os pechasen e noutros, coma o de Baiona, ían despedir a moita xente. Finalmente, e tras máis dun mes de negociación, conseguiron minimizar os peches temporais e os despidos.

Un pouco de historia

Noelia García e Gabriel Seoane / 1º ESO B
--------------------------------------------
O parador de Baiona está na fortaleza de Monterreal, na península de Monte Boi, xunto ao mar. O recinto da fortaleza ten 18 hectáreas de superficie e está rodeado por unha muralla de 3 quilómetros. Na parte máis alta encóntrase o Parador Nacional de Turismo Conde de Gondomar, un magnífico hotel de catro estrelas que leva funcionando dende 1966. Un fermoso paseo bordea o exterior da fortaleza e dá acceso ás praias que o rodean.
A torre máis antiga é a do Príncipe e data do século XV. Esta torre foi un antigo faro.
A Torre do Reloxo é do século XVI e debe o seu nome ao reloxo que posuía. Está orientada cara á terra e usábase para avisar dos ataques que procedían do mar. Para iso facíase soar a campá que tiña no seu alto e todas as igrexas do Val Miñor tocaban as súas campás avisando dos perigos.
A Torre da Tenaza foi construída polos Reis Católicos e cumpriu funcións de masmorra e polvorín.

09/01/2013

A obsolescencia programada ou comprar, tirar, comprar...

Betty López e Andrea Pérez / 1º ESO A
------------------------------------------
Se lle preguntamos á xente maior diranos que antes as cousas duraban máis, que non había que substituílas por outras ata pasado ben tempo. Como exemplo o curioso caso dunha lámpada que leva acendida ininterrompidamente máis de cen anos no parque de bombeiros de Livermore (California), reliquia dunha época na que as cousas se facían para durar.
Pero agora os aparellos electrónicos estráganse axiña e iso é debido a algo intencionado chamado obsolescencia programada. Este concepto xurdiu entre 1920 e 1930, cando se decidiu planificar a vida útil dun produto calculando de antemán o tempo que sería servible e asegurando así novas vendas.
A programación da obsolescencia ten lugar durante a fase de deseño do produto. Deste xeito garántese que falle nalgún momento e obrígase á persoa consumidora a comprar un modelo máis novo similar ao anterior. Por iso as impresoras se estragan cando imprimiron un determinado número de copias, as lámpadas fúndense cando levan acendidas un número de horas ou as medias de nailon rachan aínda que en 1920 se fabricaron unhas que eran practicamente irrompibles pero que se deixaron de vender por intereses comerciais. Iso serve para aumentar a produción e os beneficios pero a cambio dánase ao medio ambiente e ás personas xa que non só os que compran son os afectados. Ese lixo electrónico acaba en vertedoiros sen ningún control nos países máis pobres e convértese nun gran problema para os habitantes deses lugares.

08/12/2012

Sucedeu o ano que nacemos

Carlos Trapero / 1º ESO A
------------------------------------
Case todos os rapaces e rapazas que estamos en 1º de ESO nacemos no 2000, un ano que prometía grandes cambios e co que comezou un novo século e un novo milenio.

02/12/2012

Simulacro de evacuación por emerxencia

Carmen Rocha / 1º ESO B
------------------------
O pasado xoves 22 de novembro fíxose un simulacro de evacuación no colexio Covaterreña.
Cando os cinco toques do timbre nos avisaron do perigo,  pechamos as ventás e a porta da clase, pero sen chave. Despois puxémonos en ringleira e baixamos polas escaleiras pegados á parede para que cando haxa un incendio de verdade os corpos de seguridade poidan ter espazo para pasar.
Se nese intre non estás na aula, podes unirte a outro grupo máis próximo ou se estás moi afastado, saír pola porta máis cercana.
Unha vez fóra do colexio temos que dirixirnos ao campo de fútbol do Aral que está ao lado do centro. Cando chegamos alí pasamos lista e vimos que estabamos todos.
Entón volvemos ao colexio e no patio estaban os bombeiros co seu camión esperándonos para facer unha exhibición. Un dos bombeiros díxonos que o fixeramos ben aínda que había que mellorar algunhas cousas. Despois colleron varias mangueiras que botaban auga con moita potencia. Tamén botaron escuma e todos nos quedamos impresionados e aplaudimos.

26/11/2012

Recollida de tapóns de plástico solidarios

María Vázquez / 1º ESO A
-----------------------------
Un ano máis o CPI Covaterreña participa na recollida de tapóns con fins solidarios.
Esta actividade consiste en recoller tapóns que, sumados aos que xunta outra moita xente, serán levados a unha empresa de reciclaxe e despois, con ese diñero, pagaranse tratamentos e operacións de nenos que o necesiten.
Serven todos os tipos de tapóns, dá igual a cor ou o tamaño, pero sempre teñen que ser de plástico.
Coordinados polo 2º ciclo de Primaria, o noso colexio recolleu tapóns o curso pasado para axudar a un neno chamado Diogo e este ano servirán para axudar a Ángel Blanco, Jessica Martínez e Alma Gil Souto.
Animádevos a traer os vosos tapóns. Axudar aos demais é moi gratificante e non custa nada!

15/11/2012

Excursión ao Parque de Aventura de Marín

Sergio Álvarez / 1º ESO B
-----------------------------
O mércores 7 de novembro os rapaces de 1º de ESO fomos ao Parque de Aventura de Marín coas profesoras de Educación Física.
Este é un parque suspendido entre árbores a unha altura considerable. Entre árbore e árbore están os xogos de cordas, pontes colgantes e obstáculos que hai que ir atravesando. Hai seis circuítos multiaventura de dificultades diferentes. Todos eles acaban nunha tirolina. A máis grande mide 120 metros e está suspendida a 14 metros de altura.
A min pareceume unha experiencia impresionante que me encantaría repetir.


Para ver máis fotos e vídeos sobre esta actividade visita http://www.edu.xunta.es/centros/cpicovaterrena/

04/11/2012

Un día de 25 horas

Sabela Gallego e Noelia García / 1º ESO B
----------------------------------------------
Os europeos temos que adiantar ou atrasar os nosos reloxos dúas veces ao ano para gastar menos en iluminación. A última vez que o fixemos foi o pasado 28 de outubro cando ás 3 da mañá cambiamos a hora para as 2. O último domingo de marzo teremos que adiantar os reloxos unha hora, polo que eses días temos 25 horas e 23 horas respectivamente.
Este cambio horario, tal e como hoxe o coñecemos, remóntase ao ano 1974, cando se produciu a primeira crise do petróleo e serve para aforrar enerxía. Estímase o aforro nuns 300 millóns de euros só en España.
Sen embargo para algunas ONG ecoloxistas, como por exemplo WWF, esta norma non é demasiado efectiva porque a enerxía que se aforra pola mañá gástase pola tarde, ao chegar aos nosos fogares, ou nas tendas e empresas que traballan despois das 6 da tarde. Para aforrar enerxía recomendan limpar con regularidade as fontes de luz, substituír as lámpadas incandescentes por outras de baixo consumo, instalar dobre acristalamento ou apagar a calefacción pola noite.

26/10/2012

Tempo de Samaín, cabazas e outras larpeiradas

Ana Quintas e Lurdes Quintela / 1º ESO A
------------------------------------------
O Samaín é unha festa de orixe celta que se celebra na noite do 31 de outubro ao 1 de novembro para celebrar que remata o verán e comeza o inverno. O cristianismo converteu a festa no Día de Todos os Santos e Defuntos e a xente recorda os seus mortos.
Noutras culturas os nenos disfrázanse e piden caramelos polas casas, fanse festas e decóranse as casas con cabazas, sendo este un símbolo moi representativo desta festa, coma as pantasmas ou as bruxas e os morcegos.
No noso colexio ás veces os máis pequenos fan disfraces. Tamén nos levan á biblioteca para contarnos historias de medo. Algún ano houbo concursos de cabazas e todas eran moi bonitas, coas súas caras tan terroríficas. Este costume provén das candeas que poñían os celtas nas caveiras dos inimigos co obxectivo de asustar os espíritos malignos.
A min paréceme unha celebración moi bonita porque todos o pasan ben decorando as cabazas e xogando cos amigos.
Esta tradición levaba tempo esquecida pero nos últimos anos foise recuperando grazas ao traballo de diferentes colexios e concellos. Aquí vos deixamos algunhas ideas para sumarvos a esta tradición.

 

Como facer unha cabaza de Samaín?

Para facela precisas unha cabaza, un coitelo e unha culler. Primeiro tes que cortarlle a parte de arriba á cabaza para poder baleirala (o recheo podes aproveitalo para facer algunha receita). Logo córtaslle co coitelo o que será a cara (os ollos, o nariz e a boca) para que pareza o máis terrorífica posible. Cando remates tes que meterlle dentro unha candea para que se vexa de noite dende lonxe e dea máis medo.

Chulas de cabaza

INGREDIENTES: ( para 4-6 persoas) 
1 kg de polpa de cabaza, 200 gr de fariña, 250 gr de azucre, 6 ovos, aceite de xirasol  e sal.

PREPARACIÓN:
Cocer a cabaza cortada en anacos grandes en auga con sal ata que estea tenra (uns 10-15 minutos). Sacala e poñela nun coador grande e escorrela ben.
Cando se enfríe un pouco, esmagar a cabaza coa man para que solte a maior cantidade de líquido posible. Bater os ovos co azucre e mesturar isto coa fariña.
Engadir a cabaza e triturar todo coa batedora ata conseguir unha masa líquida homoxénea.
Quentar aceite abundante nunha cazola baixa ou tixola e ir fritindo pequenas doses da masa botándoas no aceite cunha culler. Cando estean ben fritidas, sacalas e deixalas sobre un prato ou unha fonte cuberta con papel de cociña para que perdan o exceso de aceite.
Servir tépedas, con azucre glas e/ou canela.

Eleccións ao Parlamento de Galicia 2012

Manuel Pereira / 1º ESO B
-------------------------------
O pasado 21 de outubro celebráronse as eleccións autonómicas en Galicia. Fanse cada catro anos, sempre en domingo, e as primeiras foron en 1981.
Antes hai a campaña electoral que consiste en explicar o programa e convencer aos cidadáns para que voten a ese partido. A campaña comeza coa pegada de carteis quince días antes das eleccións. O día véspera das votacións chámase xornada de reflexión e non se pode facer propaganda.
Os galegos maiores de 18 anos elixiron ao presidente da Comunidade Autónoma de Galicia e a 75 deputados (24 escanos pola provincia da Coruña, 22 pola de Pontevedra, 15 por Lugo e 14 por Ourense).
Ata o momento houbo cinco presidentes: Xerardo Fernández Albor, Fernando González Laxe, Manuel Fraga Iribarne, Emilio Pérez Touriño e Alberto Núñez Feijoo.

14/10/2012

Semana da froita no CPI Covaterreña

Sergio Álvarez Pérez / 1º ESO B
--------------------------------
O luns 1 de outubro comezou no noso colexio a primeira Semana da froita deste curso 2012/13. Esta actividade consiste en que durante unha semana se reparta froita de forma gratuíta para fomentar o seu consumo entre o alumnado. Ofreceuse plátano, pera, mandarina... A Semana da froita realízase unha vez por trimestre e lévase facendo dende hai varios anos no Covaterreña. No meu antigo colexio, o CEIP de Belesar, tamén había esta iniciativa.
Esta idea paréceme xenial dado que, ademais de acostumar aos alumnos a comer froita en vez de aperitivos como patatillas e similares, mostra a ampla cantidade de beneficios que ofrece o consumo deste tipo de alimentos. Lembrade que se recomenda tomar cinco pezas de froita ao día.
Os encargados de repartir a froita nos recreos son algúns alumnos e alumnas de 4º da ESO, mais todo o colexio participa na iniciativa.
Como suxestión, penso que estaría ben que nos vindeiros trimestres se ofreceran outras formas de consumir a froita, por exemplo en zumes ou batidos.